Als je als ouder te maken krijgt met de Raad voor de Kinderbescherming moet je echt zo hard als dat je kan naar een gespecialiseerde kinderrechtenadvocaat rennen! Het is wat saai om te vertellen maar ook bij de Raad voor de Kinderbescherming doen ze niet aan enige waarheidsvinding! In de zaak van het Haringvlietmeisje hadden ze maling aan hetgeen wij als ouders vertelden over de ontstane situatie! De Rotterdamse meldcode en verwijs-index risicojongeren is een door politieke idioten bedacht instrument dat geen enkele rekening houdt met de belangen van de jeugdige in kwestie. Terwijl het allang duidelijk was dat het Haringvlietmeisje niet werd mishandeld en ook niet spijbelde ging dat onbeschofte tuig “want normen waarden hebben ze niet” gewoon door met het martelen van het Haringvlietmeisje. Zij werd bedreigd met uithuisplaatsing en zelfs met gevangenzetting in een jeugdgevangenis! De hele zomervakantie van 2009 en zelfs ruim daarna tot diep in oktober werd onze dochter en het hele gezin kapot gemaakt. Dat eindigde pas nadat de neuroloog die het Haringvlietmeisje behandelde de smerige pedagogische huppelkutten van de VSO-school, stichting Mee, en de GGD-schoolarts tot de orde geroepen had. Het leed was toen al geschied en onze dochter was toen al volkomen kapot gemaakt. Toen de zaak uiteindelijk voor de kinderrechter kwam en deze gelijk de uitspraak deed dat er geen maatregelen nodig waren zetten al die idiote ketenpartners het op een rennen naar de schuilkelders. En zoals je dat maar al te vaak ziet bij die schizofrenen was er natuurlijk niemand aansprakelijk! Als vader heb ik er tot op de dag van vandaag nog spijt van dat ik het Haringvlietmeisje op het verzoek van het pedagogische tuig van de VSO-school Reconvalescentenschool terwijl zij in werkelijkheid doodziek was om 06.45 in de taxibus naar school heb gedonderd! Daarbij was het zo dat Haringvlietmeisje na aankomst op school “na een rit van ruim 1,5 uur” in elkaar zakte en niet meer aanspreekbaar was waarna zij vanwege het “bezet houden van een rustbank” weer onmiddellijk opgehaald moest worden! De gedachten om mijn handen vuil te maken aan dit criminele tuig en er een paar levenslang kreupel te maken heb ik gelukkig weten te beteugelen. Het is dan ook van de zotten dat de Raad voor de Kinderbescherming als een bende losgeslagen criminelen een jong volwassene koud en kil de dood hebben ingejaagd! De Rotterdamse meldcode heeft aantoonbaar een dodelijk slachtoffer opgeleverd en degene die deze vreselijke meldcode heeft bedacht en ontwikkeld zou zich dood moeten schamen! Al die pedagogische dwazen willen niet doorhebben wat dergelijke onderzoeken doen met de psyche van kinderen of jong volwassenen “en zelfs ook met volwassenen” zoals ouder en verzorgers doen! En als zich dan zoals nu een incident voordoet met dodelijke afloop zijn we natuurlijk niet thuis want schadevergoeding is bij dit gespuis een vies woord! Het Haringvlietmeisje heeft in 2009 duidelijk aangegeven dat het (toen al) de hoogste tijd was dat ouders en kinderen schadeloos gesteld zouden moeten worden in het voorkomende geval de gedane zorgmelding(en) op onjuistheid berusten! Na vele jaren van marteling van jeugdigen en ouders/verzorgers hebben de pedagogische klunzen van de Raad voor de Kinderbescherming langzaam door gekregen dat de onderzoeken die zij op jeugdigen en ouders loslaten complete gezinnen de vernieling in helpen! Er is een voorzichtig begin gemaakt met noodzakelijke aanpassingen die nog verre van ideaal zijn! Zo krijgen jeugdigen en ouders/verzorgers nog steeds geen enkele vergoeding van schade bij gebleken valse zorgmeldingen. Het Haringvlietmeisje werd kapot gemaakt en aan haar lot overgelaten! R.I.P. Elvia
